عمومی – روغن موتور زیک l شرکت پتروشار روانکار

مزایای استفاده از YUBASE

admin — Sat, 12 Jan 2019 07:19:38 +0000

روغنهای پایه گروه I

براساس تكنولوژيهاي قديميSolvent refining و Solvent dewaxing توليد ميشوند.
از روش استخراج با حلال به دست ميآيند.
حاصل از پالایش نفت خام است.

روغنهای پایه گروه II

حاصل از پالایش نفت خام است.

روغنهای پایه گروه III

حاصل از پالایش نفت خام است.
گروهی است که بیشترین میزان فرآیند بر روی آن انجام گرفته است.
بالاترین عملکرد را در میان روغن‌های معدنی حاصل از نفت خام، دارد.
از فناوري توليد Hydro processing بهره مي برد و VI يا شاخص گرانروي آن بالاتر از۱۲۰ است.
روغن‌های پایه گروهIII خواصی بسیار نزدیک به روغن‌های سینتتیک گروه IV دارند و تولیدکنندگان روانکارها می‌توانند بر روی محصولات تولید شده با این روغن‌های پایه از کلمه ”سینتتیک” استفاده نمایند.

روغن پايه هاي گروه IV

از پلي آلفا الفينها (PAOs) تشكيل شده است.
سینتتیک (پایهPAO) بوده و به روش شیمیایی ساخته می‌شوند.

روغنهای پایه گروه V

ميتواند شامل ماده پايه با كيفيت پايين مانند نفتنيك (Naphthenic) و يا با كيفيت بالا مانند استرها باشد.
استرها، گلایکول‌ها و سایر روغن‌های پایه که مشخصات آنها مطابق چهار گروه اول نمی‌باشد، جزء گروهV این طبقه‌بندی محسوب می‌شوند.
روغن‌های نفتنیـک نیز که شاخص گـرانروی آنها به دلیـل پایین بودن درصد مواد پارافینی در ترکیب آنها، پایین می‌باشد، جزء این گروه محسوب می‌شوند. روغن‌های پایه نفتنیک از نفت خامی تولید می‌گردند که فاقد مواد پارافینی بوده و دارای درصد بالایی مواد نفتنیک (حلقه‌های اشباع) باشند. تنها از چند میدان نفتی در جهان می‌توان نفت خام نفتنیک، استخراج نمود.

مزایای استفاده از YUBASE

پایداری اکسیداسیون بالا

تعریف RBOT روغن: پایداری روغن در برابر اکسیداسیون به پایه روغن و ادتیو آنتی اکسیدان روغن
(Antioxidant Additive) بستگی دارد. ترکیبات آلی حاوی فسفر، گوگرد و نیتروژن با دور کردن اکسیژن، مانع از تسریع در روند اکسید شدن روغن میشوند. برای اینکه بدانیم آنتی اکسیدان روغن در چه وضعیتی قرار دارد،
باید Rotating Pressure Vessel Oxidation Test یا تست RPVOT که به RBOT معروف شده را انجام دهیم. جواب آزمایش RBOT به دقیقه گزارش شده و RBOT پایین، نشان دهنده کاهش آنتی اکسیدان روغن است.

پایداری اکسیداسیون یک واکنش شیمیایی است که حاصل ترکیب شدن روغن و اکسیژن میباشد. سرعت اکسیداسیون توسط درجه حرارتهای بالا، آب، اسیدها و کاتالیزورهایی همچون مس تسریع میگردد. میزان اکسیداسیون با گذشت زمان افزایش مییابد. طول عمر یک روغن با افزایش دما کاهش مییابد. اکسیداسیون به افزایش ویسکوزیته و رسوبات لجن و لعاب منجر میگردد.

میزان اکسیداسیون به کیفیت و نوع روغن پایه و همچنین پکیج ادتیو مورد استفاده وابسته میباشد. برخی روغنهای سنتتیک همچونPAO ، نسبت به روغنهای معدنی دارای ثبات بهتری در برابر اکسیداسیون هستند.

بطور کلی اکسیداسیون در دماهای بالاتر از ۸۲ درجه سانتی گراد به ازای هر ۱۰ درجه افزایش دما، طول عمر یک روان کننده به نصف، کاهش میدهد. این مفهوم بر قانون سرعت آرنیوس شیمیدان سوئدی قرن ۱۹ میلادی استوار میباشد. در بخش دستگاههای صنعتی، RBOT روغن را هر شش ماه یا یک سال، مورد آزمایش قرار میدهند. در زیر نتایج تست پایداری اکسیداسیون روغن براساس ASTM D 4742 و برحسب دقیقه، آمده است:

خواص عالی عملکردی در دمای پایین

۱-۲- گرانروی ظاهری در دمای منفی مربوط به استارت موتور (CCS)

براي تعيين عملكرد عملياتي روغن روانكار در دماي پايين، از آزمون شبيه ساز استارت سرد (CCS) براساس
روش ASTM D 5293 استفاده ميشود. این تست در دمای -۳۰°C انجام میشود. عدد خروجی از این تست براساس cP(mPa.s) – سانتی پوآز است و نشان دهنده ویسکوزیته حرکتی است. مقدار كمتر CCS بيانگر جريان يافتن آسانتر روغن(روان ساز) در دماي كم است.

ويسكوزيته ظاهري روغن در سرما (CCS) به طور عمده به انتخاب روغن پايه بستگي دارد. بهبود دهندههاي شاخص ويسكوزيته، اثر نامطلوبي بر CCS روغن گذاشته، مقدار آن را افزايش ميدهند. در كوپليمرهاي اولفيني بهبود دهنده شاخص ويسكوزيته، مقدار اتيلن هر چقدر بيشتر باشد، واكسهاي موجود در روغن پايه ديرتر بلوري و در نهايت باعث كاهش CCS
ميشوند.

۲-۲- گرانروی ظاهری در دمای منفی مربوط به پمپاژ روغن (MRV)

برای تعيين عملكرد عملياتي روغن روانكار در دماي پايين، از آزمون گرانروی ظاهری در دمای منفی مربوط به پمپاژ روغن MRV(Mini-Rotary Viscometer) در حرارت بين ۱۵- تا ۴۰- درجة سانتيگراد براساس روش استاندارد
ASTM D 4684، استفاده میشود. عدد خروجی از این تست براساس cP(mPa.s) – سانتی پوآز است. مقدار کمتر این عدد نشان دهنده راحتتر پمپ شدن روغن در دماهای پایین است.

قابلیت تبخیر کم

برای اندازهگیری این قابلیت از تست نواک براساس ASTM D 5800 استفاده میشود. هدف از انجام اين آزمون اندازهگيري میزان اتلاف روغنهای روانکار(بالاخص روغنهاي موتور)، در اثر تبخیر است. برای انجام این آزمون ابتدا، روغن نمونه را وزن کرده و آن را در داخل دستگاه برای مدت یک ساعت در دمای ثابت ۲۵۰°C قرار میدهیم. پس از پایان آزمایش نمونه مجدداً وزن می شود. هر چقدر میزان درصد تغییرات وزنی، کمتر باشد(تبخیر کمتر)، روغن از کیفیت بهتری برخوردار است.

منابع:

کتاب روانکارها ویژگیها، آزمون و تحلیل – ژاکوپ دنیس، ژان برایانت و ژان کلود هیپاکس، برگردان: محمد علی پازکیان و علی اصغر علیپور – انتشارات شرکت نفت بهران
astm.com
skzic.com
machinerylubrication.com
alborztadbir.com
ripi.ir

دانلود فایل این مقاله

نوشته مزایای استفاده از YUBASE اولین بار در روغن موتور زیک l شرکت پتروشار روانکار. پدیدار شد.

طبقه بندی روغن موتور(استانداردها)

admin — Mon, 30 Apr 2018 18:30:35 +0000

طبقه بندیهای گوناگونی دردنیا متداول است که اغلب تولید کنندگان بر اساس استاندارد یکی از موسسات API , CCMC  محصولات خود را معرفی میکنند. و متداولترین آن طبقه بندی انجمن نفت آمریکاست.
طبقه بندی انجمن نفت آمریکا (API: American petroleum institute)
انستیتو مواد نفتی آمریکا  API  American Petroleum Institute برای طبقه بندی و جداسازی روغنها بر حسب کیفیت و فناوری ساخت آنها ، اقدام به کد بندی خاصی نموده است . این کدها شامل دو حرف می باشند ، حرف اول نشاندهنده این است که روغن مربوطه برای استفاده در خودروهای دیزلی است یا بنزینی ، که در این بین اگر کد با حرف C شروع شود مخفف Commercial روغن مربوطه برای استفاده در خودروهای دیزلی و اگر با حرف S شروع شود مخفف Service روغن برای استفاده در خودروهای بنزینی طراحی شده
اما حرف دوم که نشاندهنده کیفیت و فناوری ساخت روغن می باشد بر حسب الفبای انگلیسی از حرف A شروع شده و تاکنون در مورد خودروهای بنزینی تا حرف N ) سال ۲۰۱۰ ) و در مورد خودروهای دیزلی تا حرف J ارتقا یافته ، در مورد خودروهای دیزلی بعد از حروف مذکور در مواردی اعداد ۲ یا ۴ نیز دیده می شوند که نشاندهنده این است که ، آن روغن برای موتورهای ۲ زمانه ساخته شده ، یا ۴ زمانه . همیشه نوع ارتقا یافته روغن   (با کد بالاتر) ، خواص انواع قبلی را نیز داراست ؛ یعنی می توان از آنها ، در خودروهایی که انواع قدیمی تر روغن در دفترچه راهنمایشان پیشنهاد شده نیز ، استفاده نمود . اما استفاده از روغن قدیمی تر ( با کد پایین تر ) برای موتوری که روغنی با کد جدیدتر برای آن توصیه شده ، بسیار مضر می باشد . برخی روغنها قابلیت تامین نیازهای هر دو نوع موتور دیزلی و بنزینی را دارا می باشند و کد این نوع روغنها نیز به صورت ۲ تایی نوشته می شود که همیشه کد اول مربوط به خودروهای دیزلی و کد دوم مربوط به خودروهای بنزینی میباشد ؛ مانند API CH/SN . در جدول زیر کدهای API برای خودروهای بنزینی بر اساس سال ساخت خودروها طبقه بندی شده اند ، که البته این جدول با بسیاری از خودروهای تولیدی کشورمان تطابق ندارد ، چرا که در ایران خودروهایی با تکنولوژی ۲۰ سال قبل مانند پراید با مدل ۸۳ ( ۲۰۰۵ ) تولید می شوند .لازم به ذکر است ، علاوه بر API انواع دیگری ازاستانداردهای روغن از جمله ILSAC و CCMC نیز وجود دارند. طبقه بندی سازندگان اتومبیل کشورهای بازار مشترک اروپا که مخفف آن به فرانسه (CCMC) نامیده می شود.
CCMC G1
CCMC G2
CCMC G3 و…
البته طبقه بندیهای دیگری نیز وجود دارد که عمومیت ندارند؛ مانند طبقه بندی شرکت فلکس واگن (VW) یا شرکت مان (man).
سمبل API :
به طور کلی بدلیل استاندارد بودن اعداد API در جهان، تمامی تولیدکنندگان روغن برای معرفی فناوری ساخت روغنهایشان از این کدها استفاده می کنند، اما اگر روغن موتور شرکتی بوسیله خود API مورد تایید قرار گرفته باشد سمبل API بر روی آن درج شده است . این سمبل، نشاندهنده مطالب زیر است:
نیمه بالایی نشاندهنده کد API
· قسمت وسط نشاندهنده ویسکوزیته روغن
· قسمت پایینی نشاندهنده این امر است که آیا روغن مصرفی باعث کاهش مصرف سوخت می شود یا نه! در صورتیکه عبارت Energy Conserving در این قسمت نوشته شده باشد ، بدین معناست که این روغن با کاهش اصطکاک در موتور میزان مصرف سوخت را تا ۱/۵ ٪ کاهش می دهد، همچنین اگر روغنی قادر باشد مصرف سوخت را تا ۲/۷ ٪ کاهش دهد آنرا Energy Conserving ۲ می نامند. روغن‌های توصیه شده توسط شركت‌های سازنده خودرو دارای خواص لازم بوده و نبایستی افزودنی‌های متفرقه موجود در بازار را به آن اضافه نمود، زیرا موجب اختلال در عملكرد و خواصی كه از ابتدا در روغن وجود دارد می‌شوند.
برای شناخت اعداد از هر گروه روغن های بنزینی و دیزلی API سه مورد آخر در سال های اخیر را با هم بررسی می کنیم.
برای روغن های بنزینی:
SN: عرضه به بازار مصرف، سال ۲۰۱۰ كاربرد در كلیه خودروهای مدرن تا سال ۲۰۱۰، دارای مقاومت بهتر در برابر اکسیداسیون، پوشش دهی بیشتر و محافظت در برابر رسوب گذاری بر روی قطعات و افزایش کارایی روغن موتور در دمای پائین بهبود یافته است. گرید های سبک این روغن موتور صرفه جویی قابل ملاحظه ی در مصرف سوخت فراهم می آورد. برخی روغنهای SN دارای استاندارد ILSAC از نظر کیفیت حفظ انرژی هستند. کارکرد بالای ۶۰۰۰ کیلومتر از ویژگی های این روغن هاست.
SM: عرضه به بازار مصرف، سال ۲۰۰۵ كاربرد در كلیه خودروهای مدرن، دارای خاصییت پایداری خوب در برابر اكسیداسیون و سایش، محافظت بهتر در مقابل رسوب گذاری بر روی قطعات و كارایی بهتر روغن در دمای پایین. گریدهای سبك این روغن صرفه جویی قابل ملاحظه‌ای را در مصرف سوخت فراهم می‌آورند. کارکرد بالای ۵۰۰۰ کیلومتر از ویژگی های این روغن هاست.
SL: برای مصرف در خودروهای سال ۲۰۰۴ و قدیمی تر و طبق خط مشی و قابلیت های مورد انتظار API برای آزمون درجه گرانروی SAE در موتورهای بنزینی مدرن. کارکرد بالای ۵۰۰۰ کیلومتر از ویژگی های این روغن هاست.
برای روغن های دیزل:
CJ4: معرفی شده در سال ۲۰۰۶ برای موتور های سرعت بالای چهار زمانه. این روغن موتور طراحی شده تا استانداردهای تولید آلایندگی مدل سال ۲۰۰۷ در اتوبان را دارا باشد. روغن های CJ4 از حد معیار های عملکرد CI4 , CI , CI4 +, CH4 , CH, CH4فراتر رفته و می توانند به طور موثری موتور های نیازمند سرویس این نوع API را روغن کاری نمایند. کارکرد بالای ۶۰۰۰ کیلومتر از ویژگی های این روغن هاست.
CI4: سطح كیفیت روغن های ویژه موتورهای چهارزمانه دیزلی سبك، متوسط و سنگین با ویژگی كاهش اكسیدهای نیتروژن (NOx) تا حد ۵۰% با استفاده از گازهای خروجی خنك شده از اگزوز، به عنوان جایگزین اكسیژن. این روغن ها به منظور مقابله با اسیدهای حاصل از NOx دارای قابلیت قلیایی ذخیره بالاتری هستند. طراحی سال ۲۰۰۲ برای استفاده در خودروهای دیزلی طراحی تا سال ۲۰۰۴ (گوگرد سوخت تا ۵%) می تواند جایگزین روغن هایی با سطوح كیفیت ,CH4۴ و … باشد. کارکرد بالای ۵۰۰۰ کیلومتر از ویژگی های این روغن هاست.
CH4: روغن ویژه دیزل های چهارزمانه طراحی ۱۹۹۸ كه با دور بالا حركت می كنند. این روغن ها نیـاز سطـوح كیفیت CG4, CF4 را نیز تامین می نمایند. (گوگرد سوخت تا ۵%). کارکرد بالای ۵۰۰۰ کیلومتر از ویژگی های این روغن هاست.

نوشته طبقه بندی روغن موتور(استانداردها) اولین بار در روغن موتور زیک l شرکت پتروشار روانکار. پدیدار شد.

روانکار چیست؟

admin — Mon, 30 Apr 2018 18:29:32 +0000

اصطكاك، عبارت از نيرويي است كه در برابر حركت يك سطح بر روي سطحي ديگر ايجاد مقاومت مي كند. بنابراين اصطكاك وقتي وجود دارد كه سطوح نسبت به يكديگر داراي حركت باشند.؛ مانند گردش يك ميل لنگ در داخل يك ياتاقان ثابت يا غلطيدن ساچمه ها در بدنه ثابت بلبرينگ. در يك تعريف ساده، روانكاري، روشي است براي جلوگيري از اصطكاك و سايش سطوح متحركي كه روي يكديگر قرار مي گيرند. كار اصلي روانكاري، كاهش ميزان اصطكاك بين سطوح متحرك و ثابت است كه توسط روانكارها (انواع روغن، گريس و…) امكان پذير مي شود.
انواع سيستم هاي روانكاري درون موتور
در موتور يك خودرو ، با توجه به وجود انواع مختلف نيروها ، نياز به سيستم هاي مختلف روانكاري است. در حالت كلي مي توان نيروهاي مكانيكي بين قطعات را به دو دسته اصلي نيروهاي دوراني ـ فشاري و نيروهاي مالشي تقسيم كرد. نيروي دوراني ـ فشاري در قطعاتي مانند ميل لنگ و ميل سوپاپ به وجود آمده و نيروي مالشي در مناطقي مانند سيلندر ـ پيستون و يا سوپاپ وجود خواهد داشت . مجموعه سيلندر و پيستون به دو طريق روانكاري مي شوند . در حالت اول روغن ازطريق مجراي تعبيه شده روي شاتون ، به جداره سيلندر رسيده و در حالت ديگر با پاشيده شدن روغن توسط محورهاي ميل لنگ اين كار انجام مي شود . در نهايت روانكار با ايجاد لايه اي مناسب بين رينگ، پيستون و جداره سيلندر علاوه بر جلوگيري از تماس مستقيم سطوح ، از فرار گازهاي متراكم درون محفظه احتراق جلوگيري كرده و سپس توسط رينگ روغن جارو شده و به كارتر مي ريزد . ازطرف ديگر ، سيستم روانكاري در قطعاتي مانند ميل لنگ و ميل سوپاپ با روش مذكور متفاوت بوده و با توجه به نوع محورها و ياتاقان ها (ازنظر تحرك) روانكاري انجام مي گيرد. ياتاقان هاي ثابت ميل لنگ روي محور اصلي آن قرارگرفته و توسط مدار اصلي روغن تغذيه مي شوند. در حالي كه ياتاقان هاي متحرك (محور لنگ) ازطريق كانال هايي كه از محورهاي ثابت به آنها مي رسد ، روانكاري مي شوند. نكته بسيار مهمي كه در ارتباط با روانكاري ياتاقان و ميل لنگ وجود دارد ، سرعت چرخش (دور) ميل لنگ درون ياتاقان است. در ابتداي استارت هنگامي كه دور موتور صفر است ، ميل لنگ روي ياتاقان تكيه كرده و به تدريج با افزايش سرعت گردش ميل لنگ (با توجه به لقي بين ياتاقان و ميل لنگ) روغن به زير محور ميل لنگ كشيده شده و آن را بلند مي كند . بنابراين هرگز نبايد اجازه داد كه دور موتور از حد معيني (بخصوص تحت بار زياد) كمتر شود كه با انتخاب دنده مناسب و سنگين مي توان اين مسئله را حل كرد . از نكات ديگر در ارتباط با روانكاري ميل لنگ ، نشت روغن از انتهاي ميل لنگ و ورود آن به قسمت فلايويل و صفحه كلاچ است كه براي جلوگيري از اين امر از كاسه نمد استفاده مي شود. به همين دليل بازرسي و تعويض كاسه نمدها درصورت لزوم ، از عوامل مؤثر در عملكرد صحيح صفحه كلاچ و فلايويل است.
روغن هاي روانساز به طور عمده داراي منشاء نفتی هستند و عمده ترین روانکار مورد استفاده در صنایع هستند. ویژگي هاي مورد انتظار از روغن هاي مناسب براي روانكاري به شرح زير هستند:
– داراي گرانروي مناسب و ضريب اصطكاك بسيار كم باشند.
– در مقابل حرارت مقاوم باشند و اكسيده نشوند.
– خاصيت پاك‌كنندگي مناسب داشته باشند و پس از كار مداوم, تحت تاثير حرارت زياد، تشكيل مواد لجني و رسوبات در لابه لاي قطعات ندهند.
– داراي شاخص گرانروي بالا باشند.
– با ايجاد لايه نازكي از روغن بر روي سطوح متحركي كه با يكديگر در تماس هستند، از ساييدگي و فرسودگي آنها جلوگيري نمايند.
– در حين عمليات ايجاد كف ننمايند.
– زنگ‌‌زدگي و خوردگي بر روي قطعات فلزي ايجاد نكنند.
– با قطعات لاستيكي و پلاستيكي سازگاري كامل داشته باشند.

نوشته روانکار چیست؟ اولین بار در روغن موتور زیک l شرکت پتروشار روانکار. پدیدار شد.

روانکاری روغن موتور و کاهش ۵ درصد مصرف سوخت !

admin — Mon, 30 Apr 2018 18:28:45 +0000

آزمایش های پیشرفته امروزی نشان می دهد استفاده شرکت های مختلف تولید کننده روغن که همزمان روغن های پایه را نیز خود تولید می کنند، از نانوروانکارها باعث افزایش بهره وری مصرف سوخت در موتور خودروها شده و تا ۵ درصد موجب کاهش مصرف سوخت می گردد. این نانوروانکارها موجب کاهش دمای موتور شده و میزان آلودگی صوتی موتور را به طرز چشمگیری کاهش می دهند. بنابراین چنانچه از روغنی استفاده کردید که المان های کاهش مصرف سوخت FE را دارا بود و استفاده از آن موجب کاهش سروصدای موتور خودرو شد، مطمئنا از نانوروانکارها در آن روغن استفاده شده است.
استفاده از نانوذرات (نانوروانکارها) در روغن از ۷ سال پیش شروع شده و علاوه بر نقش بسیار موثری که در کاهش سایش و اصطکاک در روغن ها داشته اند، اخیرا نقش های دیگری را نیز برای آن ها به اثبات رسانده اند. نانوروانکارها علاوه بر کاهش مصرف سوخت در بازار گران انرژی نقش پر اهمیتی در کاهش انتشار گازهای گلخانه ای ( با کاهش مصرف و افزایش راندمان مصرف سوخت در موتور) دارند.
نانوروانکارها با استفاده از نانوذرات دی سولفید تنگستن (WS2) که دارای ساختار و حوزه های تو در تو هستند ساخته شده اند، که به فولرنس های غیرآلی معروف هستند. مکانیزم روانکاری این ذرات بر اساس لیز کردن محیط و چسبندگی مانند یک لایه فیلم مانند بر روی سطوح برای کاهش سطح اصطکاک و سایش می باشد. وقتی که به عنوان یک ماده افزودنی در گریس ها و یا روانکارها ( روغن های موتور و گیربکس) مورد استفاده قرار می گیرند، این نانوذرات به طور قابل توجهی موجب افزایش خواص روان کننده (روغن یا گریس) با توجه به پوشش مناسبی که در برابر اصطکاک نسبت به روان کننده های بدون این افزودنی ها،ایجاد می کنند، می شوند. در زمان استفاده از این نانوذرات یک سری قطعات متحرک در روغن به نام تریبوفیلم ها (tribofilm) حضور دارند که مدت زمان روانکاری را افزایش داده و همچنین به عنوان یک منبع اضطراری در زمان هایی که نشتی روغن موجب کاهش سطح روغن می گردد، خواهند شد. به همین خاطر بالانگه داشتن سطح آمپر روغن در موتورهایی که از این نوع روغن ها استفاده می کنند، از ویژگی هایی است که استفاده از آن ها را به یک مزیت مهم تبدیل می کنند و همچنین کاهش روغن کمترین میزان اثرگذاری بر روی موتور را داشته و از آسیب های احتمالی جلوگیری می کنند.

امروزه شرکت های مختلفی در سراسر دنیا از این تکنولوژی استفاده می کنند که از جمله مهمترین کشورهایی که به این فناوری دسترسی دارند می توان به ژاپن، کره جنوبی، فرانسه، آلمان و آمریکا اشاره کرد. روغن های تولیدی این کشورها (بدون اشاره به استفاده) با استفاده از این نانوذرات روغن هایی بسیار با کیفیت تولید می کنند. امروزه با توجه به اثرات به اثبات رسیده این نانوذرات تولید آن رو به افزایش بوده و استفاده از آن در روغن های برتر جهانی به امری بدیهی و پیش شرط تبدیل شده است.
مطالعات متعددی در سراسر جهان از مزایای منحصر به فرد استفاده از نانوروانکارها پرده برداشته است. به عنوان نمونه یک مطالعه در دانشگاه نیوکاسل در انگلستان نشان می دهد که استفاده از این نانوذرات موجب پوشش دهی و کاهش سایش دنده های گیربکس ها تا ۶ برابر بیشتر می گردد. ثال دیگر تحقیقی در دانشگاه استکهلم است که نشان می دهد که استفاده از نانوروانکارها بر روی سطوح فولاد منجر به شکل گیری یک فیلم محافظ بر روی سطح فلز در طول کار با آن شده است.
چرب کنندگی و روانکاری فوق العاده روغن هایی که در خود از این نانوذرات استفاده می کنند نیز توسط پرفسور جی مارتین از اکول سانترال لیون، فرانسه نشان داده است که ضریب اصطکاک و سایش بین سطوح فلزی بسیار کاهش می یابد.

نوشته روانکاری روغن موتور و کاهش ۵ درصد مصرف سوخت ! اولین بار در روغن موتور زیک l شرکت پتروشار روانکار. پدیدار شد.

فهم تفاوت سنتتیک و نیمه سنتتیک

admin — Mon, 30 Apr 2018 18:11:22 +0000

سوال اساسی که مطرح می شود این است که نسبت پاک کنندگی روغن های پایه گروه III در مقایسه با روغن های پایه گروه IV چگونه است؟ اکثر ما درباره خطرات و یا ریسک های موجود در تعویض از روغن های معمولی مخصوصا در موتورهایی که مسافت های طولانی را طی می کنند و یا از عمر آن ها چندین سال (بیش از ۱۰ یا ۱۵ سال) می گذرد به روغن های گروه III سنتتیک که حاوی PAO ها هستند، نگرانی هایی داریم. تا آنجایی که مطالعات نشان می دهند، حلال های موجود در این روغن ها و مواد شوینده آن ها علاوه بر کار پاکیزگی عملیات تعلیق و محلول کردن لجن ها و رسوبات ناشی از تولید قدرت در موتورها را نیز انجام می دهند.
اکثر روغن های موتور مورد استفاده در کشورمان امروزه مخلوطی از روغن های پایه گروه II که هیدروژنایز شده اند و روغن پایه گروه I (تمام معدنی هستند) تولید شده اند تا حداقل های استاندادر API برای روغن های موتورهای بنزینی و دیزلی را پوشش دهند.
از آنجایی که همه روغن های حاوی روغن های پایه گروه III و گروه IV (PAOها) به عنوان روغن های سنتتیک (از ۱۹۹۹) در نظر گرفته می شوند، هر روغنی که نشان تمام سنتتیک را مورد استفاده قرار می دهد بایستی حاوی روغن های این دو گروه و یا هر دو آن ها با ترکیبات متفاوت باشد. همچنین روغن هایی که با نشان نیمه سنتتیک عرضه می شوند باید شامل روغن های پایه گروه I و II و درصدی روغن های گروه های پایه بالاتر III و IV باشند. به یاد داشته باشید که هیچ حداقلی برای استفاده از روغن های گروه های بالا برای تبدیل روغن ها به نیمه سنتتیک وجود ندارد بنابراین درصد روغن های پایه III و IV در روغن های نیمه سنتتیک می تواند بسیار بسیار پایین بوده و البته ادعای شرکت های روغنی را پوشش دهد!
بنابراین پرسیدن این سوال که روغن مورد استفاده توسط مصرف کننده نهایی از چه روغن پایه ای استفاده می کند، از این منظر پرسشی علمی است که هیچ نشانه ملموسی برای تشخیص آن وجود ندارد. ما هیچ گاه نمی توانیم درصد روغن های گروه III و IV موجود در روغن های نیمه سنتتیک را بدانیم.
با این تفاسیر ما انتظار داریم هرچه قابلیت پاک کنندگی روغن ها افزایش یابد و همچنین تداخل روغن ها با بست های آب بندی و پلاستیکی (واشرها و …) موجود در موتور کاهش یابد درصد استفاده از روغن های پایه بالاتر ( ۳ و ۴) بیشتر است که از همین موارد به عنوان مزیت های این روغن ها می توان یاد کرد. بنابراین از این خواص ( قابلیت پاک کنندگی و نوع واکنش روغن ها با پلاستیک ها و لاستیک ها) می توان به عنوان تست هایی خوب برای اندازه گیری کیفیت روغن های مختلف بر اساس روغن های پایه گروه های بالا استفاده برد.
حالا به سوال اصلی می پردازیم: همانطور که از خواص روغن های حاوی گروه های پایه بالاتر مشخص شد، استفاده از روغن موتورهایی که تمام سنتتیک بوده و قابلیت پاک کنندگی بالاتری دارند، می تواند عمر و سلامت موتور را بیش از پیش تضمین نموده و در بسیاری از موارد صدمات ناشی از سایش و رسوبات روغنی در سیستم روانکاری موتورها ( مخصوصا در عملیات استارت) را کاهش دهند.

نوشته فهم تفاوت سنتتیک و نیمه سنتتیک اولین بار در روغن موتور زیک l شرکت پتروشار روانکار. پدیدار شد.

مقایسه روغن موتورهای بنزینی و دیزل

admin — Mon, 30 Apr 2018 18:10:00 +0000

ما در اینجا قصد داریم درباره شباهت ها و تفاوت های بین روغن های بنزینی و دیزلی با هم صحبت کنیم. در حالت کلی روغن های دیزل و بنزینی در ساختار کلی شباهت های بسیاری دارند. آن ها از روغن های پایه + افزودنی هایی که تامین کننده عملکرد های مورد نیاز هستند، تشکیل شده اند. پس از این تعریف ساده می خوایم با آزمایش های مختلفی که بر روی انواع موتورها و روغن های آنم ها انجام می گیرد کار را شروع کنیم:
آلایندگی و نوع عملکرد در کاتالیزورها
یک سیستم کاتالیستی از یک محفظه حاوی فلزاتی که به شدت فعال هستند و در میان خروجی های موتور و اگزوز خودرو قرار می گیرند. نقش آن ها تبدیل گازهای خروجی سمی و مضر به هیدروکربی های غیرفعال و همچنین جذب موادی است که نقش زیادی در آلایندگی هوا دارند. برخی از محصولات جانبی حاصل از احتراق (سرب، روی و فسفر) به شدت می تواند توانایی کاتالیزور ها در تصفیه گازهای خروجی را تحت تاثیر قرار دهند. در نتیجه نوع موادی که در روغن های این دو نوع موتور مورد استفاده قرار می گیرد ( اعم از ترکیبات فسفری، گوگردی، روی و سرب) می تواند به عنوان اولین تفاوت بین روغن های این دو نوع موتور در نظر گرفته شود. موتورهای دیزل از سطح بالایی از افزودنی های ضد سایش (AW) حاوی روی (ZDDP) می باشند و کاتالیزورهای این نوع خودروها به گونه ای طراحی شده اند تا با این نوع مواد همخوانی داشته باشد در حالی که کاتالیزور موتورهای بنزینی این قابلیت را ندارند. این مهمترین دلیلی است که شما نمی خواهید از روغن های دیزلی در موتور خودرو بنزینی خود استفاده نمایید.

نکته: اگر خودرو شما قبل از سال ۱۹۷۵ ساخته شده باشد، شانس زیادی وجو دارد که این نوع کاتالیزورها را نداشته باشد و مورد بالا برای آن صدق نخواهد کرد.
ویسکوزیته
ویسکوزیته یکی از مهمترین ویژگی های روانکارها می باشد. انتخاب روانکار با ویسکوزیته مناسب اولین المان در نوع و انتخاب هر نوع روغنی می باشد. روغنی با ویسکوزیته مناسب که به راحتی قابلیت پمپ شدن در کمترین دمای موتور در هنگام استارت را داشته باشد و در عین حال قابلیت حفاظت از موتور در دماهای بالاتر هنگامی که موتور خودرو در حال کار است را نیز داشته باشد.
به طور معمول روغن های موتورهای دیزلی ویسکوزیته های بالاتری دارند و اگر ما بخواهیم که از این روغن های با ویسکوزیته بالاتر در موتورهای بنزینی استفاده کنیم چندین مشکل اساسی ممکن است به وجود بیاید.
اولین مشکل تولید گرمای زیاد ناشی از اصطکاک داخلای روغن و اجزای موتور است. ما می دانیم که این گرمای تولید شده علاوه بر گرمای خود موتور چه تاثیر بدی در عملکرد خودروهای بنزینی ( احتراق ناقص – عدم پاسخ دهی سیستم خنک کننده برای کاهش دما – هدر رفت سوخت – کاهش قدرت موتور و …) به دنبال خواهد داشت. به طور کلی هرچه دمای موتور ۱۰ درجه بیشتر گردد تقریبا عمر قطعات آن به نصف کاهش پیدا می کند.
دومین مشکل عدم پمپ پذیری روغن های با ویسکوزیته بالا در دماهای پایین است. در زمان استارت ممکن است روغن بیش از اندازه سفت و چسبناک باشد و پمپ روغن توانایی ارسال روغن به قطعات داخلی موتور را نداشته باشد. این مورد قطعا به افزایش سایش در موتور و فرسایش زودرس قطعات خواهد شد.
میزان افزودنی های
روغن های دیزلی حجم بیشتری از افزودنی ها را در حجم روغن خود دارند. بیشترین میزان این افزودنی ها را گروه پاک کننده ها تشکیل می دهند. این افزودنی ها وظایف بسیاری را بر عهده دارند اما مهمترین وظیفه آن ها پاکیزگی موتور و خنثی سازی محیط های اسیدی که در موتور به وجود می آید، می باشد. موتورهای دیزلی پس از احتراق مواد و آلاینده های دوده ای بسیار زیادی تولید می کنند و از طریق ضربات موتور ( کارکرد) به سیستم روغن کاری وارد شده و روغن موتور باید با آن ها مقابله کند. هنگامی که شما این روغن های با افزودنی های اضافی را در یک موتور بنزینی استفاده کنید، می تواند اثرات ویرانگر در عملکرد موتور داشته باشد. مواد پاک کننده در روغن کار خود را انجام می دهند و سعی دارند تا دیواره درون سیلندر را پاکیزه نگه دارند. این افزودنی های بیش از اندازه قوی در پاک کنندگی موجب واکنش با بست ها و اجزای پلاستیکی موتور خواهند داشت و باعث کاهش راندمان موتور و افزایش مصرف سوخت در آن خواهد شد.
حال چگونه روغن های دیزل و بنزینی را از یکدیگر تشخیص دهیم؟
خیلی ساده، روغن ها از یک استاندارد بین المللی تحت عنوان API که برای طبقه بندی روغن ها به کار می رود، بهره می برند که برچسب آن بر روی روغن ها موجود است. روغن هایی که برچسب آن ها با حرف S آغاز می شود روغن های بنزینی و برچسب هایی که با حرف C شروع می شوند روغن های مخصوص دیزل هستند!
مانند این مثال:
روغن دیزل : Sk ZIC X7000 15W-40 API CI4
روغن بنزینی: Sk ZIC X7 5W-30 API SN

نوشته مقایسه روغن موتورهای بنزینی و دیزل اولین بار در روغن موتور زیک l شرکت پتروشار روانکار. پدیدار شد.

روغن موتور (از پالایشگاه تا اتوسرویس)

admin — Mon, 30 Apr 2018 18:08:00 +0000

روغن موتور به عنوان یک ترکیب چند منظوره، نقش بسیار مهم و اساسی در کارکرد مطمئن موتور خودرو ایفا می کند . اهمیت وجود روغن موتور به حدی است که جزء ملزومات هر خودرویی محسوب می شود و بدون روغن، عملاً امکان حرکت از اتومبیل سلب می شود . با توجه به تغییرات در طراحی های موتور و متناسب با آن، تغییراتی نیز بر روی روغن و در جهت هماهنگی با موتور به منظور افزایش کارآیی و حداکثر اطمینان از کارکرد بهینه آن، اعمال شده است . به طور کلی، هر روغن موتوری حاصل ترکیب مواد اصلی شامل روغن پایه و مواد افزونی می باشد . روغن پایه که بر حسب نوع، بین ۸۰ تا ۹۵ درصد روغن موتور را تشکیل می دهد، از ترکیب منابع معدنی با ترکیبات روغن و افزودنی های مورد نیاز تهیه می شود . البته فرآیند تولید روغن پایه از نفت خام بسیار پیچیده بوده است و این روغن های پایه به ۵ گروه اصلی تقسیم می گردند. دو گروه اول (۱و۲) کاملا نفتی بوده و گروه های بالاتر (به دلیل ترکیب متفاوت و دستکاری شده نسبت به روغن اصلی نفتی) سنتزی یا سنتتیک محسوب می شود. روغن های گروه های ۳ و بالاتر دارای ترکیبات PAO ها (پلی آلفا اولفین) هستند که این مواد پلیمرهای بسیارخاص و گران قیمتی هستند که از پلیمریزاسیون به دست می آیند. این مواد به جهت نوع درجه حرارتی خاصی که برای تبلور و ذوب دارند موجب بهبود عملکرد روغن های پایه و افزایش سطح گرانروی روغن پایه و افزایش شاخص گرانروی ( نسبت گرانروی روغن در دماهای مختلف) می گردد. به همین خاطر شاخص گرانروی روغن های پایه گروه های ۳ و بالاتر بسیار زیاد بوده و حرارت که در اکثر روغن ها موجب کاهش گرانروی ( در بینش عمومی رقیق شدن روغن می گردد) به این روغن ها کمترین میزان اثر گذاری را خواهد داشت و عملکرد این روغن ها حتی در درجه حرارت های بالا بسیار مناسب خواهد بود. با پیشرفت تکنولوژی ساخت موتورها، شرایط کارکرد موتور از لحاظ افزایش دور، نسبت تراکم بالا، دمای احتراق بیشتر، فشار زیادتر به یاتاقانهای ثابت و متحرک بیشتر شده است. لذا در این راستا سازندگان روغن موتور را براین داشته است تا روغنهایی متناسب با تکنولوژی موتورها یا زمان تعویض بیشتر تولید نمایند. امروزه با توجه به استانداردهای زیست محیطی، تبخیر و کاهش سطح روغن موتور محدود شده است و سرریز روغن به منظور تامین کسری روغن موتور کاهش یافته است.امروزه برخی از سازندگان روغن موتور از روغن های پایه گروه های ۳ و ۴ بسته به نوع کیفیت مد نظر روغن تولیدی استفاده می نمایند. ( گروه ۵ به جهت نوع مواد و افزودی های مورد نیاز که بسیار در طبیعت کم و نایاب هستند عملا از تولید در مقیاس صنعتی خارج شده اند). پس از انتخاب نوع روغن پایه و درصد گروه های مختلف آن در روغن های مختلف بر اساس ویژگی های مورد نیاز خودروهای متفاوت از افزودنی های مختلفی استفاده می گردد. ( درباره افزودنی های روغن ها بیشتر صحبت خواهیم کرد). در آخرین مراحل روغن ها در بسته بندی های مختلف مورد نیاز که در اکثر موارد شامل بسته بندی های ۱، ۳، ۴، ۶، ۲۰ و … لیتری می باشد.
نکته بسیار مهم در شناسایی روغن های با کیفیت های متفاوت توجه به نکات زیر می باشد:
– اولین و مهمترین المان شناسایی روغن ها سنتتیک و غیرسنتتیک بودن آن می باشد. همان طور که پیشتر اشاره کردیم روغن های سنتتیک از نظر ترکیبات با روغن های پایه نفتی بسیار متفاوت بوده و همچنین تصفیه های متوالی و چندگانه آن ها باعث می شود که مواد لجن گذار ( رسوب دهنده) بسیار بسیار کمتری در آن ها موجود باشد. همچنین شاخص گرانروی بالاتر روغن های سنتتیک می تواند سلامت و عمر موتور شما را به طرز چشمگیری افزایش دهد.
– استاندارد API ( این استاندارد آمریکایی درجه بندی از نوع روغن ها ارائه می دهد که بایستی روغن مورد استفاده برای خودرو دارای همان استاندارد و یا استاندارد بالاتر باشد). * گاهی برخی از روغن ها در محصول خود قید می کنند که با استاندارد API خاصی برابری می کنند (Meet with API SN) که از نظر موسسه استاندارد API این نوع برابری مورد پذیرش نمی باشد.
– گرید روغن در روغن های مولتی گرید یا چندگانه از دیگر نکاتی است که باید مورد توجه بسیار قرار گیرد. بهترین مرجع برای انتخاب نوع گرید مناسب بهره گیری از دفترچه راهنمای خودرو می باشد و چنانچه این اطلاعات را در اختیار ندارید می توانید از اطلاعات مراجع متخصص استفاده نمایید. * همواره مراقب افراد سودجویی که تنها به فکر فروش محصولات خود هستند و گرید خاصی را به شما پیشنهاد می دهند بر حذر باشید.

نوشته روغن موتور (از پالایشگاه تا اتوسرویس) اولین بار در روغن موتور زیک l شرکت پتروشار روانکار. پدیدار شد.